مدیریت نمونه کارها

شما همچنین می توانید در هیئت مدیره باشید! ماژول را بخوانید و برای مسابقه ظاهر شوید.

توجه: فقط تلاش اول در مسابقه در نظر گرفته می شود تا در تابلوی رهبری صلاحیت داشته باشد.

اندازه گیری عملکرد نمونه کارها

روشهای مختلفی وجود دارد که می توان عملکرد یک نمونه کارها را اندازه گیری کرد. با گذشت سالها ، کارشناسان مختلف مالی برای درک عملکرد یک نمونه کارها انواع مختلفی از نسبت ها و معیارهای اندازه گیری را ارائه داده اند. در هسته اصلی این معیارها این واقعیت است که سرمایه گذاران می خواهند با حداقل ریسک ، به حداکثر بازده دست یابند. بنابراین ، متدولوژی هایی که در هنگام مجازات ریسک بالا ، بازده بالایی را پاداش می دهند ، برای این منظور مناسب ترین هستند.

در اینجا ، ما سه روش اندازه گیری را مورد بحث قرار داده ایم که بیشتر توسط مدیران نمونه کارها استفاده می شود.

نسبت شارپ

این احتمالاً متداول ترین اندازه گیری است. این توسط بیل شارپ تصور شد و از نزدیک الگوی قیمت گذاری دارایی سرمایه کار وی را دنبال می کند.

فرمول اندازه گیری:

pr = بازگشت به نمونه کارها RFR = نرخ آزاد ریسک بازده SD = انحراف استاندارد

بگذارید این موضوع را از طریق یک مثال درک کنیم.

بگذارید فرض کنیم که 3 پرتفوی وجود دارد-A ، B و C. به ما اجازه دهید فرض کنیم که بازده بدون ریسک در بازار 4 ٪ است.

بازگشت فردی هر نمونه کارها چیزی شبیه به این خواهد بود:

مواردی که باید توجه داشته باشید:

✔ نسبت شارپ بالاتر نشان دهنده بازده بالاتر و انحراف استاندارد پایین است. از این رو ، خوب است. بنابراین ، در مثال بالا ، نمونه کارها B بهترین عملکرد است.✔ از آنجا که نسبت شارپ ریسک را از نظر انحراف استاندارد اندازه گیری می کند ، باید از آن برای پرتفوی های حاوی بسیاری از دارایی ها استفاده شود ، نه فقط چند مورد.

نسبت Treynor

نسبت Treynor نیز یک اندازه گیری گسترده است. این توسط جک L. Treynor معرفی شد تا یک اندازه گیری کامپوزیت از عملکرد نمونه کارها ارائه شود. این اقدام صرف نظر از تحمل ریسک آنها ، در مورد انواع سرمایه گذاران اعمال می شود.

✔ به گفته Treynor ، عملاً فقط دو مؤلفه خطر وجود دارد:

• ریسک تولید شده توسط نوسانات موجود در بورس
• خطر تولید شده توسط نوسانات اوراق بهادار فردی

مفهوم خط بازار امنیتی نیز توسط Treynor معرفی شد. یک خط بازار امنیتی روی یک نمودار ترسیم شده و سطوح مختلف ریسک سیستماتیک یا ریسک بازار را نشان می دهد ، که در برابر بازده مورد انتظار کل بازار در یک زمان معین ترسیم شده است. هرچه شیب خط بالاتر باشد ، ریسک و بازگرداندن بهتر است.

از آنجا که نسبت Treynor ضریب نوسانات را در نظر می گیرد ، اغلب به عنوان نسبت پاداش به از بین بردن شناخته می شود.

اندازه گیری می شود:

pr = بازگشت نمونه کارها RFR = نرخ آزاد ریسک بازده β = بتا

بگذارید به مثال قبلی خود برگردیم ، طبق نسبت Treynor ، عملکرد نمونه کارها چیزی شبیه به این است:

از این رو ، طبق نسبت Treynor ، عملکرد اوراق بهادار A و B یکسان است.

نکته قابل توجه:

هرچه نسبت Treynor بالاتر باشد ، عملکرد نمونه کارها بهتر است.

آلفا جنسن

سومین اندازه گیری متداول آلفا جنسن است. این توسط مایکل سی جنسن ایجاد شده و بازده اضافی حاصل از یک نمونه کارها را در مورد بازده مورد انتظار خود محاسبه می کند. به راستی ، این توانایی یک مدیر نمونه کارها را در تولید بازده بالاتر از حد متوسط ، پس از تعدیل ریسک بازار اندازه گیری می کند.

محاسبه آلفا جنسن:

α = PR - (RFR + β)

α = alpha pr = alpha alpha = بازگشت RFR = نرخ رایگان ریسک بازده β = بتا

نکته قابل توجه:

✔ هرچه نسبت بالاتر باشد ، بازده تنظیم شده ریسک بهتر است.✔ نمونه کارها که بازده بیش از حد مثبت را ایجاد می کند ، دارای یک آلفا مثبت خواهد بود. نمونه کارها که بازده اضافی منفی ایجاد می کند ، آلفا منفی خواهد داشت.

لطفاً توجه داشته باشید: تمام نمونه های ارائه شده در بالا بازنمایی ساده گرایانه نسبت ها است. البته ، موقعیت ها در زندگی واقعی بسیار پیچیده تر هستند و از این رو ، می توان چندین عامل و متغیرهای مؤثر بر یک نمونه کارها را بر روی یک نمونه کارها گذاشت. با افزایش عوامل ، محاسبات پیچیده تر می شوند.