نرخ بازده مورد نیاز (RRR)

نرخ بازده مورد نیاز (RRR) حداقل بازدهی است که یک سرمایه گذار برای داشتن سهام یک شرکت می پذیرد ، زیرا جبران خسارت برای سطح مشخصی از ریسک مرتبط با نگه داشتن سهام است. RRR همچنین در امور مالی شرکت برای تجزیه و تحلیل سودآوری پروژه های بالقوه سرمایه گذاری استفاده می شود.

از نرخ مورد نیاز معمولاً به عنوان آستانه ای استفاده می شود که فرصت های سرمایه گذاری عملی و غیر ممکن را از هم جدا می کند. قانون کلی این است که اگر بازده سرمایه گذاری کمتر از نرخ مورد نیاز باشد ، باید سرمایه گذاری را رد کرد. متریک را می توان برای نیازها و اهداف یک سرمایه گذار خاص تنظیم کرد. این می تواند اهداف خاص سرمایه گذاری و همچنین انتظارات ریسک و تورم را در نظر بگیرد.

فرمول نرخ بازده مورد نیاز (RRR): نرخ مورد نیاز بازده = نرخ بدون ریسک + ریسک با کارآیی (بازده پیش بینی شده-بازده بدون ریسک)

نرخ بازده مورد نیاز همچنین به عنوان نرخ موانع شناخته می شود ، که مانند RRR ، جبران خسارت مناسب مورد نیاز برای سطح ریسک موجود را نشان می دهد. پروژه های ریسک پذیر معمولاً از موانع بالاتری برخوردار هستند یا RRR نسبت به آنچه که کمتر خطرناک هستند.

سرمایه گذاران در سراسر جهان پس از در نظر گرفتن همه گزینه های موجود ، از نرخ بازده مورد نیاز برای محاسبه حداقل بازدهی که در سرمایه گذاری می پذیرند ، استفاده می کنند. در هنگام محاسبه نرخ بازده مورد نیاز ، سرمایه گذاران به بازده کلی بازار ، نرخ بازده بدون ریسک و نوسانات سهام و هزینه کلی پروژه نگاه می کنند. نرخ بازده مورد نیاز نوع سرمایه گذاری هایی را که می توان انجام داد ، هدایت می کند. به عنوان مثال ، کسی که نیاز به نرخ بازده بالاتری دارد ، لزوماً باید به سرمایه گذاری های خطرناک نگاه کند. متخصصان امور مالی به طور معمول نرخ بازده مورد نیاز را برای خرید تجهیزات جدید ، محصولات جدید محصول و ادغام بالقوه محاسبه می کنند.

به عنوان مثال ، یک سرمایه گذار که می تواند هر سال با سرمایه گذاری در اوراق قرضه ایالات متحده 10 درصد درآمد کسب کند ، قبل از در نظر گرفتن آن ، نرخ بازده مورد نیاز 12 درصد را برای یک سرمایه گذاری خطرناک تعیین می کند.

روشهای مختلفی برای محاسبه نرخ بازده مورد نیاز بر اساس کاربرد متریک وجود دارد.

یکی از روشهای پرکاربرد محاسبه نرخ مورد نیاز ، مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه (CAPM) است. در زیر CAPM ، نرخ با استفاده از فرمول زیر تعیین می شود:

RRR - نرخ بازده مورد نیاز

r_f-نرخ بدون ریسک

ß - ضریب بتا یک سرمایه گذاری

r_m- بازگشت بازار

چارچوب CAPM نرخ بازده مورد نیاز برای سطح ریسک سرمایه گذاری (اندازه گیری شده توسط بتا) و تورم را تنظیم می کند (با فرض اینکه نرخ بدون ریسک برای سطح تورم تنظیم شده است).

روش دیگر برای محاسبه نرخ مورد نیاز ، میانگین وزن سرمایه (WACC) است. رویکرد WACC غالباً در امور مالی شرکت ها مورد استفاده قرار می گیرد. بر خلاف CAPM ، WACC ساختار سرمایه یک شرکت را در نظر می گیرد. به همین دلیل ، نرخ مورد نیاز به دست آمده از WACC در فرایند تصمیم گیری شرکت برای انجام پروژه های جدید استفاده می شود. می توان با استفاده از فرمول زیر محاسبه کرد:

w_D- وزن بدهی

r_D- هزینه بدهی

T - نرخ مالیات شرکت ها

w_e- وزن عدالت

r_e- هزینه عدالت

WACC هزینه کلی تأمین اعتبار شرکت را تعیین می کند. بنابراین ، WACC را می توان به عنوان یک بازده شکست حتی در نظر گرفت که سودآوری یک پروژه یا یک تصمیم سرمایه گذاری را تعیین می کند.

نرخ مورد نیاز RRR یک مفهوم اصلی در ارزیابی سهام و امور مالی شرکت است. به دلیل اهداف مختلف سرمایه گذاری و تحمل ریسک سرمایه گذاران و شرکت های فردی ، مشخص کردن یک معیار دشوار است. ترجیحات بازگشت ریسک ، انتظارات تورم و ساختار سرمایه یک شرکت همه در تعیین نرخ مورد نیاز شرکت نقش دارند. هر یک از این و سایر عوامل می تواند تأثیرات عمده ای بر ارزش ذاتی یک امنیت داشته باشد.

برای سرمایه گذاران با استفاده از فرمول CAPM ، نرخ بازده مورد نیاز سهام با بتا بالا نسبت به بازار باید RRR بالاتری داشته باشد. RRR بالاتر نسبت به سایر سرمایه گذاری ها با بتاس کم برای جبران سرمایه گذاران برای سطح اضافه شده ریسک مرتبط با سرمایه گذاری در سهام بتا بالاتر ضروری است.

به عبارت دیگر ، RRR تا حدودی با افزودن حق بیمه ریسک به نرخ بازده بدون ریسک مورد انتظار محاسبه می شود تا نوسانات اضافه شده و ریسک بعدی را به خود اختصاص دهد.

برای پروژه های سرمایه ، RRR در تعیین اینکه آیا یک پروژه را در مقابل دیگری دنبال می کند ، مفید است. RRR همان چیزی است که برای پیشبرد این پروژه لازم است اگرچه برخی از پروژه ها ممکن است RRR را برآورده نکنند اما به نفع بلند مدت شرکت هستند.

تورم همچنین باید در تجزیه و تحلیل RRR انجام شود. RRR در سهام حداقل نرخ بازده سهام است که یک سرمایه گذار با در نظر گرفتن هزینه سرمایه ، تورم و بازده موجود در سایر سرمایه گذاری ها ، قابل قبول را قابل قبول می داند.

به عنوان مثال ، اگر تورم 3 ٪ در سال باشد ، و حق بیمه خطر حقوق صاحبان سهام نسبت به بازده بدون ریسک (با استفاده از لایحه خزانه داری ایالات متحده که 3 ٪ باز می گردد) ، پس یک سرمایه گذار ممکن است برای ساخت سهام 9 ٪ در سال نیاز به بازده 9 ٪ در سال داشته باشد. سرمایه گذاری ارزشمند است. این امر به این دلیل است که بازده 9 درصدی پس از تورم واقعاً 6 ٪ بازده است ، به این معنی که سرمایه گذار به دلیل ریسکی که می گرفتند پاداش نمی گیرند. آنها با سرمایه گذاری در لایحه خزانه داری 3 ٪ بازده ، همان بازده تنظیم شده را دریافت می کنند ، که پس از تعدیل تورم ، نرخ بازده واقعی صفر خواهد داشت.

درک مفهوم بازده مورد نیاز مهم است زیرا از طرف سرمایه گذاران برای تصمیم گیری در مورد حداقل بازده مورد نیاز از یک سرمایه گذاری استفاده می شود. براساس بازده های مورد نیاز ، یک سرمایه گذار می تواند تصمیم بگیرد که آیا بر اساس سطح ریسک داده شده در دارایی سرمایه گذاری کند.

بازده مورد نیاز برای سهام با بتا بالا نسبت به بازار باید بیشتر باشد زیرا جبران سرمایه گذاران برای سطح اضافه شده ریسک مرتبط با سرمایه گذاری ضروری است. همچنین ، یک سرمایه گذار می تواند از بازده مورد نیاز برای رتبه بندی دارایی ها استفاده کند و در نهایت سرمایه گذاری را طبق رتبه بندی انجام دهد و آنها را در نمونه کارها قرار دهد. به طور خلاصه ، هرچه بازده مورد انتظار بالاتر باشد ، دارایی بهتر است.

RRR در نقدینگی یک سرمایه گذاری عامل نیست. اگر یک سرمایه گذاری برای یک دوره زمانی فروخته نشود ، امنیت احتمالاً خطر بیشتری نسبت به یک مایع تر دارد. همچنین ، مقایسه سهام در صنایع مختلف می تواند دشوار باشد زیرا خطر یا بتا متفاوت خواهد بود. مانند هر نسبت مالی یا متریک ، بهتر است هنگام در نظر گرفتن فرصت های سرمایه گذاری از چندین نسبت در تجزیه و تحلیل خود استفاده کنید.